Airetikos on Air: ΚΑΙ ΠΩΣ; ΚΑΙ ΑΝ; ΚΑΙ ΟΤΑΝ....

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2013

ΚΑΙ ΠΩΣ; ΚΑΙ ΑΝ; ΚΑΙ ΟΤΑΝ....


Και πώς να πας με όρεξη στη δουλειά;

Και πώς να πας την πας παρακάτω;

Και πώς να σκεφθείς το καλύτερο γι αυτήν;

Και πώς να αντιμετωπίσεις τον κακοπροαίρετο;

Και πώς να είσαι χαμογελαστός;

Και πώς να έχεις υπομονή να του εξηγήσεις;

Και τι να πεις; Και τι να κρύψεις;

Και πώς να μην τον θίξεις;

Και πώς να χαμογελάσεις όταν σε κοιτάζει με ζήλια γιατί εσύ «δουλεύεις»;

Και πώς να κάμεις τον κουφό, όταν σε λέει δημόσιο υπάλληλο, με κακό υπονοούμενο;

Αφού  τρία χρόνια τώρα, με μισό μισθό- κάθε  τρίμηνο σκέφτεσαι : θα δουλεύω τον επόμενο μήνα;
Και αφού δουλεύω και παραπάνω και χωρίς υπερωρίες.

Και αφού χτυπάω κάρτα σα φαντάρος. Γι α πόσα χρόνια; Πόσο ακόμα;

Και αφού όταν με απολύσουν θα τα έχουν ξεχάσει όλα. Και τα απλήρωτα και τα παραπάνω που έκανα. Θα ξεχάσουν και τα λεφτά που μου κρατούσαν για την ασφάλισή μου. Γιατί να κάνω παραπάνω;

Κι αν δεν με  απολύσουν , θα πάρω τη σύνταξη, έστω μειωμένη ή θα τη κόψουνε κι αυτή..

Και τότε ποιος θα πληρώνει τα δάνεια; Τη ΔΕΗ; Το νερό; Τα τέλη; Την απλήρωτη εφορεία; Είμαι μόνη μου. 

Ποιος θα με ταϊζει; Ποιος θα πληρώσει το φάρμακό μου;

Και τι θα γίνει με την απλήρωτη εφορεία;

Και τα τέλη; Πως θα τα πληρώσω κι αυτά;

Θα μου πάρουν και το κεραμίδι μου.

Και πόσα μπορώ να στερηθώ για να τα δώσω στο άνεργο παιδί μου;

Και μήπως να παίρνω το πρωινό στη δουλειά από το σπίτι;

Και έλα τώρα, που χρειάζομαι και δεύτερο καφέ..

Και σιγά τώρα, μη πάω για καφέ στη πλατεία….λες και θα είναι και κανένας γνωστός εκεί;

Και έλα τώρα  που θα πληρώσω έξω ½ κιλά παϊδάκια 15 ευρώ;

Και σιγά μη παίζει και καμιά ταινία της προκοπής στο κινηματογράφο.

Άντε τώρα να ψάχνω για παπούτσια. Καλά είναι και τα προπέρσινα..

Και σιγά τώρα μη πάρω και κίτρινο τυρί. Μεσ’ τα λιπαρά….

Και γιατί να πάρω ψάρι κι όχι ½ κιλό φασόλια ξερά;

Και μη τολμήσω να πετάξω το κακομαγειρεμένο φαγητό. Φάτο ΤΩΡΑ…. ΄Αλλοι δεν  έχουν ούτε αυτό.

Και να μη ξεχάσω να κόψω το κινητό τον επόμενο μην που λήγει το συμβόλαιο. Καλύτερα να μη με βρίσκουν από τη δουλειά.

Και κείνα τα δαχτυλίδια τα χρυσά που δεν φορώ; Αλλά όχι το σταυρό της μάνας μου!!

Και μήπως δεν το χρειάζομαι αυτό το φάρμακο;

Και σιγά μη πάω και δώρο στον Κωσταντίνο. Αυτός μου έφερε;

Και αν έρθουν το απόγευμα στο σπίτι τα παιδιά; Τι έχω να τους βγάλω;

ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΨΗΦΙΣΕΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ;

ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΧΑ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΙΞΩ   «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»; 

ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ; 

ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΗΣΑΝ ΕΤΣΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

Κόμπρα
anemosantistasis.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...